SİGARAYLA SON SOHBET!…

SİGARAYLA SON SOHBET!…
Ey sigara seni son defa yaktım,
Son bir keyif çatacağım sigara…
Bittiğin an bil ki seni bıraktım,
Söz… Sözümü tutacağım sigara…
Sözümü tutmazsam ayıp ederim,
Kendime saygımı kayıp ederim,
Sana mı bağlı be benim kaderim,
Yeter artık batacağım sigara…
Batacağım çünkü bunaldım hepten,
Kim bilir ne kadar götürdün cepten,
Para da bir yana sıhhi sebepten,
Nerde ise biteceğim sigara…
Neden diye sorma sigara neden,
Zehirine dayanmıyor bu beden,
Paketini yarım – marım demeden,
Dürüp, büküp atacağım sigara…
Zor tabi adeta kırk sene yeyip,
Sonra da bırakmak, bıraktım deyip,
Bu zorlukla biraz sana benzeyip,
Yanıp yanıp tüteceğim sigara…
Yansam da, tütsem de kararım karar,
Canıma tak etti verdiğin zarar,
Bu adam sensiz de bir işe yarar,
Ben kendime yeteceğim sigara…
Hem dostluğun oldu, hem de zararın,
O yüzden arkandan konuşmam yarın,
Bıraksam da seni eski dostların,
Arasına katacağım sigara…
Fakat artık hiç ağzıma koymadan,
Akşamları karı lafı duymadan,
Geceleri çok gürültü yaymadan,
Horultusuz yatacağım sigara…
Ben Arif‘im yanlış adım atmadım,
Sen beni bunalttın ben bunaltmadım,
Hayatımda hiç kimseyi satmadım,
Ama seni satacağım sigara…

 

Yazan: Ozan Arif
Samsun, 14 Ekim 2011